Geënt op het Hanzesteden-netwerk wil het JOHANN-project de Zuid-Baltische Zee positioneren als bestemming voor kleine cruiseschepen (≤ 200 m), die in het stadscentrum kunnen aanmeren en autonome stadsverkenning mogelijk maken. Dit type toerisme brengt echter duurzaamheidsuitdagingen met zich mee. De aanlegkaai is geen exclusieve infrastructuur, maar een gedeelde stedelijke ruimte. Dit roept vragen op: hoe kan de historische haven herleven zonder verlies van maritieme functies en erfgoedwaarde? Hoe blijft de waterkant een toegankelijke publieke ruimte, zonder louter commerciële invulling? Hoe sluiten waterroutes aan op het openbaar vervoer? En hoe kan de ISPS-zone worden geïntegreerd als kwalitatieve publieke ruimte in plaats van een afsluiting? Een duurzaam model zet in op walstroom, multifunctioneel gebruik, aansluiting op bestaande infrastructuur, spreiding van toerisme en integratie van publieke ruimte. De analyse van zes steden en hun kades, aan de hand van 23 waterfrontelementen, leidt tot een gedeeld vocabularium en ontwerprichtlijnen voor een evenwichtige strategie, waarbij de cruisekaai fungeert als katalysator voor bredere waterfrontontwikkeling.