De haven van Papetoai bestaat uit vier alleenstaande fares die uitkijken over het water. Samen geven ze de site een versnipperde en chaotische indruk. In het gefaseerde masterplan wordt de site opgedeeld in vier duidelijk afgebakende stroken: het water, de kade, het tuinpark en de parking. Ook de groenzones zijn vandaag sterk versnipperd. Daarom breidt het masterplan de tuinen uit en brengt het verstoorde landschap opnieuw samen tot één grote, samenhangende tuin. De site en tuin functioneren grotendeels als wachtplaats waar bezoekers op een aangename manier tijd kunnen doorbrengen. Daarnaast speelt ook de lokale bevolking een centrale rol. Voor hen is het een van de weinige makkelijk toegankelijke plekken aan de kust, die zij gebruiken voor de verkoop van lokale producten en voor visvangst. De hoofdingreep bestaat uit het herenigen van de vier fares met één grote luifel. Deze kragt aan elke zijde uit en wordt visueel gekenmerkt door een strakke horizontale lijn. De ingreep zorgt in regenachtig weer voor een droge verbinding tussen de bestaande fares en biedt in het hoogseizoen de nodige schaduw. Door de aaneenschakeling ontstaat extra ruimte, waardoor de interne werking van de luifel geoptimaliseerd kan worden en elke groep, zoals tenders, muzikanten, artisanats, taxi’s en bussen, een eigen plek kan innemen. De verspringing van de dakvlakken brengt licht binnen en vermijdt direct zonlicht in het tropische klimaat van Frans-Polynesië.